(untitled) (ОБРАЗОВАНИЕ НАУКА И ИННОВАЦИОННЫЕ ИДЕИ В МИРЕ, 2026)
Mazkur maqolada jahon va milliy ekran san’atida poetik kinematografiya an’analarining genezisi, transformatsiya jarayonlari va zamonaviy rivojlanish tendensiyalari san’atshunoslik hamda semiotik yondashuvlar asosida tadqiq etilgan. Muallif poetik kinoning an’anaviy narrativ (syujetli) kinodan farqli o‘laroq, assotsiativ montaj, vizual metafora, makon va vaqt toifalarining subyektiv interpretatsiyasi, mifologik va ramziy tizimlar orqali voqelikni aks ettirish xususiyatlarini tahlil qiladi. Tadqiqot doirasida A. Dovjenko, A. Tarkovskiy, S. Parajanov, I. Bergman, A. Kiarostami kabi jahon kinosi maktablari asoschilari hamda Sh. Abbosov, A. Hamroyev, Y. To‘ychiyev kabi o‘zbek kinematografiyasi namoyandalarining filmlari qiyosiy-badiiy tahlilga tortilgan. Maqolada poetik kinoning evolyutsion bosqichlari — klassik avangarddan tortib post-zamonaviy mualliflik kinosigacha bo‘lgan davr ichki ritm, kadr kompozitsiyasi va falsafiy-estetik konsepsiyalar kesimida o‘rganilgan. Olingan natijalar o‘zbek milliy kinematografiyasida poetik tilning milliy estetik tafakkur va xalq og‘zaki ijodi mifologemi bilan sintezi o‘ziga xos polifoniya (ko‘p ovozlilik) yaratganini isbotlaydi. Maqola OAK va xalqaro talablarga mos ravishda ilmiy tahliliy xarakterga ega bo‘lib, kino nazariyasi va poetikasi rivojiga hissa